Czyszczenie kurnika po zakończeniu cyklu produkcyjnego. Po usunięciu z kurnika pomiotu i słomy, wykonujemy oprysk - nawilżenie roztworem 1 litr EMa/100 litrów wody. Ułatwi to nam usunięcie i wymycie pod ciśnieniem pozostałych zanieczyszczeń.
Higenizacja kurnika przed zasiedleniem. W miejsce dotychczasowej dezynfekcji wykonujemy oprysk ściółki roztworem 1 litra EMa/50-100 litrów wody.
Rewitalizacja wody. Od drugiego dnia po zasiedleniu jednorazowo podajemy 2 ml/1 pisklę. Następnie stosujemy 1 litr EMa/1000-4000 litrów wody codziennie, lub cyklicznie co drugi, lub trzeci dzień. EMa doskonale zastępuje zakwaszacze i zmniejsza potrzebę stosowania antybiotyków. Należy pamiętać, że woda podawana do picia nie może być chlorowana i uzdatniana chemicznie. Jeżeli po do dodaniu EMa w wodzie wydzieli się osad, lub substancja żelująca będzie to dowodem niewłaściwej wody, pozostałości antybiotyków w instalacji, bądź obecności elementów nie obojętnych dla mikroorganizmów. Należy wówczas przepłukać smoczki, oraz instalację i kontynuować podawanie EMa. Jeśli jednak substancja żelująca będzie się pojawiać w dalszym ciągu, należy przerwać podawanie EMa. Kontynuację podawania EMa można rozpocząć dopiero po ustaleniu i usunięciu przyczyny żelowania wody.
Oprysk ściółki i zraszanie korytarzy, posadzek, ścian, oraz sufitów. Do oprysku ściółki co 10-14 dni stosujemy 1 litr EMa w uwodnieniu 10-krotnym. Zraszanie korytarzy, posadzek i sufitów wykonujemy w taki sposób, aby pokryć powierzchnię do efektu "łzawiących" ścian. Dawka 1 litr EMa/20 do 50 litrów wody (wg potrzeb).
Zamgławianie kurników. Dawka 1 litr EMa/1000m3 w uwodnieniu od 2 do 5-krotnego. Zamgławianie hal produkcyjnych wspiera odwanianie powietrza wewnątrz i na zewnątrz.
Uszlachetnianie odcieków, pomiotu i ściółki. Jednorazowe spryskanie pomiotu i ściółki w dawce 1-2 litry EMa/1m3 odcieków, pomiotu i ściółki z reguły jest wystarczające, aby zapewnić im proces niskotemperaturowej fermentacji. Uwodnienie - takie by zapewniło dobre rozprowadzenie preparatu (ok. 10-20 krotne). Tak spryskany kurzeniak nie poddaje się zagniwaniu i nie traci wartości odżywczych dla roślin, bowiem azot nie ulatnia się i nie przedostaje do wód gruntowych, a siarkowodór zamieniany jest w siarczki będące potwierdzeniem obecności procesu humifikacji, bardzo istotnego dla zwiększenia próchnicy w glebie.